Brief aan mijn buik

Er is maar één woord dat alle gevoelens overstemt, één woord dat de lading dekt, één woord dat jij hoeft te horen (de rest is tussen mij en mijn hoofd)… en dat woord is dankbaarheid. Ik ben je dankbaar voor wat jij voor mij doet. Je gaf onze twee kinderen alle ruimte om te groeien, je verwerkt zonder morren alles wat ik naar binnen speel #nevernothungry en je toont me subtiel (of soms iets minder subtiel) wanneer ik me teveel heb laten gaan en er wat meer slaatjes op het menu mogen komen.

Op dit moment is er nog een kleine communicatiestoring, maar ik ben ervan overtuigd dat we dat samen overwinnen. Die storing komt er door een operatie die ik / die wij vorig jaar onderging(en). De twee zwangerschappen hadden hun sporen nagelaten, een diastase van +6cm tussen de linker- en rechterbuikspieren was het verdict. Dat toonde zich langs de buitenkant in een 3maand-zwanger-buikje, maar belangrijker was dat aan de binnenkant alle steun weggevallen was. Waar vroeger buik en rug samen werkten, kwam alle druk nu op m’n onderrug terecht. Die kon dat wel nog eventjes trekken, maar zonder interventie zouden grotere rugproblemen opduiken. De operatie bracht beide buikspierhelften terug samen, gevolgd door een mini-buikwandcorrectie om alles weer min of meer visueel op z’n plaats te brengen. Mijn oude navel eindigde net boven m’n litteken, een nieuwe navel werd nagemaakt. De volledige operatie verliep via een incisie van heup tot heup, een groot litteken maar dat stoort me allerminst. Het vervangt wel het litteken van mijn keizersnede, een ander verhaal dat mijn dankbaarheid voor mijn buik benadrukt.

Momenteel zijn we nog samen in herstel, we zitten in maand 8 van de geschatte 12 maanden vooraleer ik weer echt alles zou kunnen. Maar ik ben al blij met wat ik nu reeds kan: wandelen, lopen, yoga,… en elke dag brengt ons verder in herstel. We komen er wel, samen, met ons hele lichaam!

Ik wil ook een woordje van dank sturen naar Stephanie van Belle Histoire die me Dr De Cordier aanraadde voor de operatie, naar mijn gezin voor alle liefde, geduld en zorgen vandaag en morgen, naar mijn buurvrouwen die me mee op wandel namen, eerst in de rolstoel daarna aan slakkentempo. En dank aan mezelf om me te accepteren zoals ik ben. Ik ben wie ik ben, en daar ben ik tevreden mee.

The following two tabs change content below.

marijkedv

30something girl die enkele jaren geleden via de liefde in het Waasland terecht kwam. Samen met mijn wederhelft Bart, schattigste dochtertje Noémie en stoere zoon Jack ontdekken we graag leuke adresjes in het Waasland, en delen we onze ervaringen op deze blog.

Latest posts by marijkedv (see all)

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.